kopka

kopka – kopka, stóg (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…kopka
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…kopki
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kopce
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…kopka
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...kopkōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…kopce
Wołacz l. poj. Ty…kopko
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…kopki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…kopek; kopkōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kopkōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…kopki
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…kopkami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…kopkach
Wołacz l. mn. Wy…kopki
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

POL: „mała” kopka siana, słomy, w odróżnieniu od „dużej” kopy

 

SI: Trza te siano poskłodać do małych kopek, bo jeszcze je zielone, a mogło by zatynchnyć we wiynkszych.

PL: Trzeba to siano poskładać do małych kopek, bo jest jeszcze zielone i mogłoby zatęchnąć w większych.

 

SI: Wejź te trzi kopki a rozciepej ich tam wyżyj na brzegu.

PL: Weź te trzy kopki i porozrzucaj je tam wyżej na brzegu.

 

SI: Poprzikrywōmy te kopki plałami, coby niy zmokły.

PL: Przykryjemy te kopki plandekami, żeby nie zmokły.

 

Podej dalij…