rynka – ręka (pol.)
| Rodzaj | ż. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | rynka |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | rynki |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | rynce |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | rynka |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | rynkōm |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | rynce |
| Wołacz l. poj. Ty… | rynko |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | rynki; rynce |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | rynkōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | rynkōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | rynki; rynce |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | rynkami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | rynkach |
| Wołacz l. mn. Wy… | rynki; rynce |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | rynczny |
SI: Chyć se to do rynki, a niy myncz sie z tōm widełkōm.
PL: Chwyć to sobie do ręki, a nie męcz sie z tym widelcem.
SI: Idź se piyrsze rynce umyć.
PL: Idź sobie najpierw ręce umyć.
SI: Jo żech to musiała wszyjsko w rynkach prziniyś.
PL: Ja to musiałam wszystko w rękach przynieść