bergmōn

bergmōn – górnik (pol.)

Rodzajmos.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…bergmōn
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…bergmana
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…bergmanowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…bergmana
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...bergmanym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…bergmanie
Wołacz l. poj. Ty…bergmanie
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…bergmany
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…bergmanōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…bergmanōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…bergmanōw
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…bergmanami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…bergmanach
Wołacz l. mn. Wy…bergmany
Przimiotnik (jaki? czyj?)bergmański

 

SI: Piyrwej na Ślōnsku praje kożdy chłop to bōł bergmōn, a terazki ciynżko je znojś jednego we familiji.

PL: Dawniej na Śląsku prawie każdy mężczyzna był górnikiem, a teraz trudno jest znaleźć jednego w rodzinie.

 

SI: Bergmany wyjechały z dołu, bezto je pełny szynk.

PL: Górnicy wyjechali spod ziemi, dlatego jest pełny bar ludzi.

 

SI: Mōj starzik a tata byli bergmanami.

PL: Mój dziadek i ojciec byli górnikami.

 

Podej dalij…