dynga

dynga – tęcza (pol.); der Regenbogen (ger.); duha (cze.); rainbow (eng.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…dynga
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…dyngi
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…dyndze
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…dynga
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...dyngōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…dyndze
Wołacz l. poj. Ty…dyngo
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…dyngi
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…dyngōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…dyngōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…dyngi
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…dyngami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…dyngach
Wołacz l. mn. Wy…dyngi
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

SI: Podziwej sie, jako tam piykno dynga pokozała sie na niebie po dyszczu.

PL: Popatrz, jaka tam piękna tęcza pokazała się na niebie po deszczu.

 

SI: Dyszcz padze a słōńce świyci, tōż za chwila zaś sie pokoże dynga.

PL: Deszcz pada i świeci słońce, więc za chwilę znowu pokaże się tęcza.

 

SI: Kej niy ma dyszcza, tōż niy ma tyż dyngi.

PL: Jeżeli nie ma deszczu, to nie ma też tęczy.

 

SI: Niy czakej na dynga przed dyszczym, yno po.

PL: Nie czekaj na tęczę przed deszczem, tylko po.

 

Podej dalij…