dziyndzioł

dziyndzioł – dzięcioł (pol.); дятел (ukr.)

Rodzajmżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…dziyndzioł
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…dziyndzioła
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…dziyndziołowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…dziyndzioła
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...dziyndziołym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…dziyndziole
Wołacz l. poj. Ty…dziyndziole
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…dziyndzioły
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…dziyndziołōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…dziyndziołōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…dziyndziołōw
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…dziyndziołami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…dziyndziołach
Wołacz l. mn. Wy…dziyndzioły
Przimiotnik (jaki? czyj?)dziyndziołowaty

SI: Słyszysz, jak tam kajś dziyndzioł klupie?

PL: Słyszysz, jak tam gdzieś dzięcioł stuka?

SI: Widzisz tam tego dziyndzioła na strōmie?

PL: Widzisz tam tego dzięcioła na drzewie?

 

Podej dalij…