galet – galareta zwierzęca (pol.)
| Rodzaj | mnżyw. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | galet |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | galetu |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | galetowi |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | galet |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | galetym |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | galecie |
| Wołacz l. poj. Ty… | galecie |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | galety |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | galetōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | galetōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | galety |
| Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się… | galetami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | galetach |
| Wołacz l. mn. Wy… | galety |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
SI: Najlepszy je galet ze świńskich szłapek.
PL: Najlepsza jest galaretka z wieprzowych nóżek.
SI: Wejź se galetu, bo żech praje zrobiyła.
PL: Weź sobie galaretki, bo prawie przygotowałam.
SI: Ku galecie musi być ôcet.
PL: Do galaretki musi być ocet.