handlyra – handlarka, przekupka (pol.)
| Rodzaj | ż. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | handlyra |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | handlyry |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | handlyrze |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | handlyra |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | handlyrōm |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | handlyrze |
| Wołacz l. poj. Ty… | handlyro |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | handlyry |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | handlyrōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | handlyrōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | handlyry |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | handlyrami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | handlyrach |
| Wołacz l. mn. Wy… | handlyry |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
SI: To je staro handlyra, jejij starziki a ôjce tyż już sam mieli sklep.
PL: To jest stara handlarka, jej dziadkowie i rodzice także już tutaj mieli sklep.
SI: Z tōm handlyrōm se musisz dać pozōr, bo z niōm możesz prziś do drobnych.
PL: Z tą handlarką musisz uważać, bo z nią możesz przyjść do drobnych (zbankrutować).
SI: Ô tej handlyrze ani mi niy godej, ôtok mi zgnite jarziny sprzedała.
PL: O tej przekupce nawet mi nie mów, ostatnio zgniłe warzywa mi sprzedała.