kokotek – kurek, kran (pol.)
| Rodzaj | mnżyw. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | kokotek |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | kokotka |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | kokotkowi |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | kokotek |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | kokotkym |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | kokotku |
| Wołacz l. poj. Ty… | kokotku |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | kokotki |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | kokotkōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | kokotkōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | kokotki; |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | kokotkami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | kokotkach |
| Wołacz l. mn. Wy… | kokotki |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
SI: Przikrynć tyn kokotek, bo zaś woda kapie.
PL: Dokręć ten kran, bo znowu woda kapie.
SI: Umyj se rynce tam na dworze pod kokotkym.
PL: Umyj sobie ręce tam na podwórku pod kranem.
SI: Niy mosz sam kaj kokotka, coby wody nabrać do kibla?
PL: Nie masz tutaj gdzieś kranu, żeby nabrać wody do wiadra?