kosok – sierp (pol.)
| Rodzaj | mnżyw. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | kosok |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | kosoka |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | kosokowi |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | kosok |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | kosokym |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | kosoku |
| Wołacz l. poj. Ty… | kosoku |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | kosoki |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | kosokōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | kosokōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | kosoki |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | kosokami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | kosokach |
| Wołacz l. mn. Wy… | kosoki |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
SI: Wejź kosok, a nasiycz trowy krōlikōm.
PL: Weź sierp i nakoś trawy królikom.
SI: Poradzisz siyc kosokym?
PL: Potrafisz kosić sierpem?