piyrzi – pierze (pol.)
| Rodzaj | n. |
| Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je… | piyrzi |
| Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma… | piyrzo |
| Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | piyrzu |
| Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza… | piyrzi |
| Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie... | piyrzym |
| Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we… | piyrzu |
| Wołacz l. poj. Ty… | piyrzi |
| Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm… | piyrza |
| Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma… | piyrzōw |
| Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie… | piyrzōm |
| Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza… | piyrza |
| Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie… | piyrzami |
| Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we… | piyrzach |
| Wołacz l. mn. Wy… | piyrza |
| Przimiotnik (jaki? czyj?) | - |
POL: używa się głównie l.poj.
SI: Skōnd sam je tela piyrzo, choćby kery pierzina rozerwoł.
PL: Skąd tutaj jest tyle pierza, jakby ktoś pierzynę rozdarł.
SI: Po niedzieli ida do Trudy szkubać piyrzi, tōż bydziecie se sami ôbiady warzili.
PL: W przyszłym tygodniu idę do Gertrudy skubać pierze, więc będziecie sobie sami obiady gotowali.
SI: Trza te gynsi ôszkubać, bo już piyrzi tracōm.
PL: Trzeba te gęsu oskubać, bo już pierze gubią.