doradzić

doradzić (sie) – doradzić (pol.)   SI: Jo ci niy doradza, ty musisz sōm wiedzieć. PL: Ja ci nie doradzę, ty musisz wiedzieć sam.   SI: Dorodź mi, co mōm zrobić? PL: Doradź mi, co mam zrobić?   SI: Jo bych ci bōł doradziōł, ale tyś mie niy chciał słōchać. PL: Ja bym ci doradził, […]

Podej dalij…

dorobić

dorobić (sie) – dorobić, dopracować (pol.)   SI: Prziniyś mi ta szajba, to ci dorobia tako sama w robocie. PL: Przynieś mi tę podkładkę, t dorobię ci taką samą w pracy.   SI: Jo se dorobia drugi klucz a bydymy mieć kożdy swōj. PL: Ja dorobię sobie drugi klucz i będziemy mieć każdy swój.   […]

Podej dalij…

dorodzać

dorodzać (sie) – doradzać (pol.)   SI: Musisz sōm wiedzieć, bo jo ci niy chca dorodzać. PL: Musisz sam wiedzieć, bo ja nie chcę ci doradzać.   SI: Jo bych mu niy dorodzała, niech robi, co chce. PL: Ja bym mu nie doradzała, niech robi, co zechce.   SI: Niy dorodzej mi, yno sōm tak […]

Podej dalij…

dorosnyć

dorosnyć (sie) – dorosnąć (pol.)   SI: Jak sie dorośnie, to może sie pić piwo. PL: Kiedy się dorośnie, to można pić piwo.   SI: Jak dorośniesz, to bydziesz mōg sōm decydować, ale na razie jo decyduja. PL: Kiedy dorośniesz, to będziesz mógł sam decydować, ale n arazie j adecyduję.   SI: Jak dorosna, to […]

Podej dalij…

dorostać

dorostać (sie) – dorastać (pol.)   SI: Ty już pomału dorostosz tatowi do ramiōn. PL: Ty dorastasz już powoli tacie do ramion.

Podej dalij…

dorznyć

dorznyć (sie) – dociąć (pol.) POL: dociąć piłą.    cz: dor-znyć   SI: Ty dorznij reszta tego drzewa, a jo już byda te kuloki znosiōł do pywnice. PL: Ty dotnij resztę tego drewna, a ja będę już znosił te klocki do piwnicy.   SI: Dorznij ta deska do końca, a niy łōmej jōm, co bydzie rowny konieć. […]

Podej dalij…

doschnyć

doschnyć – doschnąć (pol.)   SI: Kej bych była wiedziała, że niy bydzie padać, to bych powiesiyła te prani na dworze, coby doschło. PL: Gdybym wiedziała, że nie będzie padało, to wywiesiłabym to pranie na zewnątrz, żeby doschło.   SI: Na dworze je ciepło, tōż włosy doschnōm ci po drōdze. PL: Na zewnątrz jest ciepło, […]

Podej dalij…

dosiednyć

dosiednyć (sie) – dosiąść (pol.)   SI: We cugu bōł już prask, a na drugij stacyji dosiadło jeszcze możno roz tela ludzi. PL: W pociągu był już ścisk, a na następnej stacji dosiadło jeszcze może raz tyle ludzi.   SI: Mogymy sie sam ku wōm dosiednyć, bo niy ma inkszgo prōznego stoła? PL: Czy możemy […]

Podej dalij…

dosiodać

dosiodać (sie) – dosiadać (pol.)   SI: Ludzie sie cołki czas dosiodajōm do cuga, a prask robi sie co roz, to wiynkszy. PL: Ludzie cały czas dosiadają się do pociągu, a ścisk robi się coraz większy.   SI: Jo sie niy rod dosiodōm ku cudzym ludziōm, bo mie je gańba. PL: Ja niechętnie dosiadam się […]

Podej dalij…

dosiōngać

dosiōngać (sie) – dosięgać (pol.) POL: dosięgać do czegoś.   SI: Dziwej sie tymu Gustlikowi, ôn już dosiōngo praje do klamki we dźwiyrzach. PL: Patrz na tego Gustawa, on już prawie dosięga do klamki w drzwiach.   SI: Podej mi ta ksiōnżka z wiyrchnigo fachu, bo jo niy dosiōngōm tak wysoko. PL: Podaj mi tę […]

Podej dalij…