mroczyć

mroczyć (sie) – chmurzyć się (pol.)   Pōdźcie wartko te siano skłodać, dziwejcie sie jak tam sie mroczy. Wczora sie cały dziyń mroczyło, blyskało, rzgmiało, a ani niy posipiało.  

Podej dalij…

mrugać

mrugać – mrugać (pol.)   Cōż tak mrugosz, boli cie ôko? Jo widziała, jak ôna do ciebie mrugo. Jo mu już mrugoł, a ôn dalij ô tym godoł.

Podej dalij…

mrużyć

mrużyć – mrużyć (*pol.)   Cōż ty tak te ôko mrużysz, boli cie? Jak wyleza na słōńce, to zarozki ôczy mruża, bo nic niy widza.

Podej dalij…

musieć

musieć – musieć (pol.)   SI: Jutro muszymy sie chycić plecio tej ćwikle, bo za chwila całkym zarośnie. PL: Jutro musimy zabrać się za plewienie tych buraków, bo za chwilę całkiem zarosną.   SI: Jutro musza jechać na torg do miasta, tōż pojutrze przida ci sprawić tyn radyjok. PL: Jutro muszę jechać na targ do […]

Podej dalij…

myć

myć (sie) – myć (pol.)   Myj zymby a idź spać. Kery mōł te auto? Czamu je taki pomijane? Jo byda mōł te talyrze, a ty ich uciyrej.  

Podej dalij…

mylić

mylić (sie) – mylić (pol.)   Mylisz sie, to było dwa lata tymu, a niy łōński rok. Niy myl mie, bo musza porachować te łyzyczki. Mie sie to dycko myli, kero z was je starszo.

Podej dalij…

myśleć

myśleć (sie) – myśleć (pol.) POL: (1) myśleć, rozmyślać; (2) myśleć sobie, mieć wysokie mniemanie o sobie.   Myśle, że znojdziesz tela czasu, żeby w niedziela prziś na kawa poodać. Ôn dycko bōł taki ważny, a dużo se myśloł. Ty se myślisz, że ty bydziesz groł na kōmputerze, a jo ci byda zadani pisała?

Podej dalij…

nabiyrać

nabiyrać – nabierać, czerpać (pol.)   Ty nabiyrej ta woda do kibli, a jo byda jōm nosiōł do wanny. Nabiyrejcie ta zupa, bo za chwila bydzie zimno. Wy nabiyrejcie te ôbiyli do miechōw, a jo byda ich nosiōł na gōra.

Podej dalij…

nabrać

nabrać – nabrać, zaczerpnąć (pol.)   Nabier mi z miecha kibel pszynice, co byda miała co kurōm suć. Nabiercie se kartofli, wiela chcecie, a jo zjym reszta. Nabier se ôgōrkōw wiela chcesz, bo reszta zaprawia do krauzōw. Nabier se zupy, wiela zjysz/ Mogą se nabrać kibel wody ze studnie, bo ze sztyndra zaś niy leci?

Podej dalij…

nabrojić

nabrojić  – narozrabiać, napsocić (pol.)   Co żeś zaś nabrojōł, kej rechtōr koże mi do szkoły prziś? Co żeście zaś nabrojyli, że tak grzecznie siedzicie? Bow sie z tym balym, yno dej pozōr,  aż co niy nabrojisz.      

Podej dalij…