pozawijać (sie) – pozawijać, opakować (pol.) Pozawijej te rolady, a poôwijej ich niciami, co się niy poôdwijajōm we brutfance. Dej, ci pozawijōm tyn klajd do gazety, bo niy poniesiesz go tak w rynce. Pozawijej se ta ksiōnżka do papiōra, co jōm niy zmarzesz po drōdze.
Archives
pozawiōnzować
pozawiōnzować (się) – pozawiązywać (pol.) Pozawiōnzuj se te sznōrki we strzewikach, co sie niy przewrōcisz. Pozawiōnzujcie dobrze te miechy, co sie to na fōrze niy powysuwo. Kery pozawiōnzowoł te szlajfki na wynzły?
pozawiyrać
pozawiyrać (sie) – pozamykać (pol.) POL: (1) pozamykać, zamknąć więcej niż jedne drzwi, okno; (2) pozamykać, zamknąć we więzieniu więcej, niż jedną osobę. Bezmała ôtok była zaś sam jakoś haja na muzyce. Musiało być fest, kej piynciu chłopōw pozawiyrali. Pozawiyrej te ôkna, bo zachyno dmuchać, bydzie burza. Pozawiyrej te dźwiyrze, bo już ni ma […]
pozbiyrać
pozbiyrać (sie) – pozbierać, zebrać (pol.) Ôtok ściepowoł żech pōł dnia wōngel do pywnice i tak mie połōmało, że do dzisiej niy poradza sie pozbiyrać. Idź pozbiyrej te jabka, co sleciały z jabłōnki, uwarzymy ich na kōmpot. Pozbiyrejcie te graczki z tepicha, bo sam ani przelyź niy idzie. Mioł żech sam tela tych tajlōw […]
pozbyć
pozbyć – zgubić, stracić, wyrzucić, usunąć (pol.) POL: (1) zgubić; (2) stracić; (3) wyrzucić; (4) usunąć Dej pozōr, aż sie niy pozbydzisz kaj tego kofra. Roz żech yno poszoł z paryzolym, a zarozki żech si go pozbōł. Mōm na placu hołda złōmu, a niy wiym jako sie tego pozbyć. Wiy wiysz, kery by chcioł […]
pozbyty
pozbyty – utracony, wyrzucony, ukradziony, wyzbuty (pol.) SI: Już je pozbyty tyn stary piec, boch godała Alojzowi, a ôn go na złōm zawiōz. PL: Już jest wyzbyty ten stary piec, bo mówiłam Alojzemu i on zawiózł go na złom. SI :Już mosz koło pozbyte, a godała żech ci, że niy mosz go na […]
pozbywać
pozbywać (sie) – gubić, tracić, usuwać, wyrzucać, oddawać (pol.) POL: (1) gubić; (2) tracić; (3) usuwać; (4) wyrzucać; (5) oddawać. Jo sie niy rod pozbywōm tych tajlōw. Moga ci pożyczać, ale niy sprzedać. My sie pozbywōmy starych lōntōw, jak zbiyrajōm ich ze Caritasu.
pozdać sie
pozdać sie – przewidzieć się komuś (pol.) Starziku, wōm sie to pozdało, że keryś zwōni, to było we telewizorze. Czy by mi się to było pozdało? Dyć sam żodneg niy ma. Kaj to stowosz w pojstrzodku noce? Dyć mi sie coś pozdało, że to już je rano, a mōm stować do roboty. Musiało mi […]
pozdrowiać
pozdrowiać (sie) – pozdrawiać (pol.); Dycko jo żech sam piyrszo pozdrowiała sōmsiadōw, ale terazki już żech je straszo, tōż mie dziecka pozdrowiajōm piyrsze. Pamiyntej, że rechtorka trza dycko pozdrowiać, jak jōm trefisz na drōdze. Dycko żesz sam tego sōmsiada pozdrowioł, ale ôn mi nigdy niy ôdpedzioł, tōż jo żech se tyż doł pokōj.