gichać

gichać (sie) – chlustać; chlapać (pol.)   Trocha pokropiyło, a ze rynny gicho, choćby ze sztyndra.

Podej dalij…

gichnyć

gichnyć (sie) – chlusnąć, chlapnąć (pol.)   Wejź tyn kibel, a gichnij te śliwki na gnōj. Kaj sam łazisz po cimoku, terazki była bych cie gichła tōm zmazanōm wodōm.

Podej dalij…

głowoczyć

głowoczyć (sie) – męczyć nieświadomie w czasie zabawy (pol.) POL: męczyć nieświadomie w czasie zabawy, nie zdając sobie sprawy ze swojej przewagi fizycznej, Dzeicko może, ściskać, gonić małego kotka, kurczątko, kot może złowiona mysz wypuszczać i łapać ponownie, głowoczyć ją.   Kery zaś tego psa puściōł miyndzy kury? Niy widzicie, jak ôn ich głowoczy. Dyć […]

Podej dalij…

glyjtować

glyjtować (sie) – emaliować (pol.)   SI: We Rudzie dycko było widać, jakōm farbōm garce glyjtujōm na Paruszowcu. PL: W Rudzie zawsze można było zobaczyć, jakim kolorem garnki emaliuja właśnie na Paruszowcu.  

Podej dalij…

gnać

gnać (sie) – pędzić (pol.)   Kaj to żyniesz ta krowa na taki deszcz? Wczora żeś gnała krowa rano, a dzisiej żyniesz jōm po połedniu? Ja, bo rano mie niy bylo w dōma. Żyń te krowy warciyj bez ta drōga, aż te auta bydōm poradziyły przejechać.  

Podej dalij…

gnić

gnić – gnić, psuć się, butwieć, pleśnieć, wylegiwac się, leniwić się (pol.) POL: (1) gnić, psuć się, butwieć; (2) wylegiwać się, leniwić sie, potocznie.         Latoś ôwoce gnijōm już na strōmach, bo je taki deszczowy czas. Ta bania już gniła, tōż musiała żech jōm wyciepnyć. Te kartofle już gnijōm, tōż co bydzie […]

Podej dalij…

gniyś

gniyś – gnieść, tłuc, miąć (pol.) POL: (1) gnieść, zgniatać, miażdżyć; (2) tłuc np. kartofle; (3) miąć papier, płótno.   Niy gniyć mi tego serweta. Siodejcie, bo gnieta kartofle i za chwila bydōm zimne. Kery tak zgniōt tyn papiōr? Fajno je ta kecka, yno sie fest gniecie.  

Podej dalij…

gnyć

gnyć (sie) – giąć (pol.)   Niy mosz jakigo twardszego drōta,bo tyn sieza fest gnie. Niy gnij mi tych jegliczkōw, bo jako to byda sztrykować. Była burza a taki wiatrzisko, że strōmy sie gły aż ku ziymi.

Podej dalij…

godać

godać – mówić (pol.); sprechen, sagen (ger.); mluvit, říci (cz.); speak, say (eng.)   SI: Ludzie zaś bydōm godać, żeś szoł wczora ôżarty z roboty. PL: Ludzie będą znowu mówili, że szedłeś wczoraj pijany z pracy.   SI: Godała żech ci, że tam niy mosz chodzić. PL: Mówiłam ci, żebyś tam nie chodził.   SI: […]

Podej dalij…

godać z drōgi

godać z drōgi – majaczyć, pleść bzdury; mówić od rzeczy (pol.)   SI: Ôn mi sie zdo mo gorōnczka a godo z drōgi. PL: On zdaje się ma wysoką temperaturę i mówi od rzeczy.   SI: Niy słōchej go, bo ôn je ôżarty a godo z drōgi. PL: Nie słuchaj go, bo on jest pijany […]

Podej dalij…