Archives

pobiglowany – poprasowany (pol.)   SI: Jako to mosz te galoty pobiglowane, że sam mosz dwie bizy na tej nogawicy. PL: Jak to masz te spodnie poprasowane, że tutaj masz dwa kanciki na tej nogawce.   SI: Sam mosz ta koszula pobiglowano. PL: Tutaj masz koszulę poprasowaną.   SI: Niy pogniyć se tej pobiglowanej kecki. PL: […]

pobiylić (sie) – pobielić, pomalować ściany (pol.)   Jo ci moga pobiylić te izby, ale piskōw robić niy poradza. Izba pobiyla, ale keryś musi mi pōmōc zbroja pocofać.    

pobłoznować – pożartować, podowcipkować (pol.)   To je fajnie tak roz za czas pobłoznować przi piwku z kamratami.  

pobōś (sie) – pokłuć, pobóść (pol.)   Dej pozōr, aż cie tyn baran niy pobodzie. Po co żeś chytoł tyn kaktus, że cie pobōd? Wyruwoł żech osty na polu, tōż mie pobodły po rynkach.

pobrać (sie) – pobrać, pozabierać (pol.)   Były sam gazety za darmo, ale ludzie ich pobrali, tōż dlō mie brakło. Było sam tela kluczy w tym garażu, a terazki je prōzno, niy ma czym sprawować auta. Możno ich kery pobroł dudōm?    

pobyndalować – popedałować (pol.)   Pobyndaluj trocha, możno ciebie udo sie zapuścić tego Kōmarka. Jo pobyndaluja, a ty sie podziwej, czy je iskra na świycy.  

pocechować – poznaczyć (pol.)   Pocechujcie se kożdy swoji rynkawiczki, co sie zaś niy bydziecie wadzić. Jo żech sam pocechowała te rynczniki, tōż wachuj se ich, co ci ich kery niy zebiere. Pocechujcie se te fuzekle, co se poznocie kożdy swoji.

pocechowany – poznaczony (pol.)   PL: Sam mosz pocechowane, kaj mosz te dziury powiertać. PL: Tutaj masz poznaczone, gdzie masz te otwory powiercić.   SI: Sam mosz pocechowane, w kerych miejscach mosz te knefle poprziszywać, tōż moszesz sie uczyć. PL: Tutaj masz poznaczone, w których miejscach masz przyszyć te guziki, więc możesz się uczyć.   […]

pochać – rozrabiać, psocić (pol.)   Cōż zaś to tam tak pochocie, niy poradzicie chwila siedzieć cicho. Dyć dej ji pokōj, bo tyś w jejij wieku tyż świynto niy była, a tyż żeś pochała.  

pochować (sie) – pochować, pogrzebać (pol.) POL: pochować, pogrzebać, złożyć do grobu.   Starzik niy prziszli nazod z wojny, niy wiymy ani, kaj ich pochowali. Chłop niy mioł żodnej familije, tōż musieli go pochować na koszt państwa. Jak jo kedy umrza, tōż pochowejcie mie w tym mōndurze bergmōńskim.