Archives

ćmić (sie) – ściemniać (pol.) POL: (1) zapadać zmrok; (2) palić papierosy, fajkę (pejoratywnie).   SI: Już sie było ćmiyło, jak my prziszłi dudōm z pola. PL: Już się ściemniało, kiedy wróciliśmy do domu z pola.   SI: Jak sie bydzie ćmiyło, to mosz być w dōma. PL: Kiedy będzie się ściemniało, to masz być […]

cnić sie – tęsknić, nudzić się, przykrzyć się (pol.)   SI: Mōg byś sam ôstać na noc u starki, ale jak ci sie bydzie w nocy cnić, to starzik z tobōm niy polecōm, bydziesz musioł czakać do rana. PL: Mógłbyś tutaj zostać na noc u babci, ale jeżeli będziesz w nocy tęsknił, to dziadek nie […]

cofać (sie) – odsuwać, przesuwać (pol.); couvat (cze.) POL: (1) cofać, wycofywać; (2) przesuwać, odsuwać.   SI: Cofej pomału, a jo sie byda dziwać, cobyś do wrotōw niy wjechoł. PL: Wycofuj powoli, a ja będę patrzyła, żebyś nie wjechał w bramę.   SI: Tyn szrank tyż bydziecie cofać, abo za nim niy bydziecie biylić? PL: Tę […]

cofnyć (sie) – odsunąć, przesunąć (pol.); couvnout (cze.) POL: (1) cofnąć, wycofać; (2) przesunąć, odsunąć jakiś przedmiot.   SI: Muszymy cofnyć ta leżanka, coby tepich rozwinyć na cało izba. PL: Musimy przesunąc tę kanapę, żeby dywan rozwinąć na cały pokój.   SI: Cofnij te auto, bo musza wyjechać trachtorym na pole. PL: Przestaw ten samochud, bo […]

cofnyty  – odsunięty, przesunięty (pol.)   SI: Szrank mosz już cofnyty, tōż możesz biylić za nim. PL: Szafę masz już przesumiętą, więc możesz malować za nią.   SI: Mosz cofnyte te auto, tōż możesz wyjechać. PL: Masz przestawiony ten samochód, więc możesz wyjechać.

cudować – wydziwiać (pol.)   SI: Cōż to zaś cudujesz przi tymu jodle. Jydz normalnie. PL: Co to znowu wydziwiasz przy tym jedzeniu. Jedz normalnie.   SI: Kery zaś sam co cudowoł z tym kōmputerym, że go niy idzie puścić? PL: Kto tutaj znowu coś wydziwiał z tym komputerem, że nie można go włączyć?   […]

cukrować (sie) – słodzić (pol.); cukrovat (cze.)   SI: Niy cukruj mi tego tyju, bo jo pija gorzki. PL: Nie słódź mi tej herbaty, bo ja piję gorzką.   SI: Wiela cukrujecie? PL: Ile pan słodzi?   SI: Kedyś żech cukrowała dwie łyżyczki, ale teraz cukruja już yno jedna łyżyczka. PL: Kiedyś słodziłam dwie łyżeczki, ale […]

cukrowany – słodzony (pol.); slazený (cze.)   SI: Bōł tyn tyj cukrowany? PL: Była ta herbata słodzona?   SI: Jo niy pija cukrowanej bōnkawy. PL: Ja nie piję słodzonej kawy.   SI: Co to mosz, cukrowane kartofle? Sōm słodki. Musiały zmarznyć. (cz: zmar-znyć) PL: Co to masz, słodzone ziemniaki? Są słodkie. Musiały zmarznąć.

cupać – spadać, stukać, uderzać  (pol.) POL: (1) spadać – o dojrzałych owocach; (2) stukać, uderzać – o padającym mocnym deszczu, gradzie.   SI: Te krupy tak cupiōm po tych ôknach, co sie zdo, że szyby powybijajōm. PL: Ten grad tak stuka po tych oknach, że się wydaje, że szyby wytłuką.   SI: Niy łaź […]

cyckać (sie) – ssać (pol.); ssát, cumlat (cze.)   SI: Dej mu na nupel trocha cukru, niech cycko. PL: Daj mu na smczek trochę cukru, niech ssie.   SI: Jo rod cyckōm szkloki przi robocie. PL: Ja chętnie ssę landrynki przy pracy.   SI: Bōł bych ci doł szkloka do cyckanio, jak bych sie niy boł, […]