Archives

pospōrować (sie) – poupierać się (pol.)   Dyć dej mu pokōj, trocha sie pospōruje, a mu ta spōra z rzici wylezie. Jo żech się dycko rod pospōrowoł, jak mi kozali iś spać. Jo bych sie tyż tak rada była pospōrowała, ale możno w mojim wielu to już niy pasuje.

posprawować (sie) – ponaprawiać (pol.)   Mieliście mi sam ôstawić te graczki, to bych wōm to bōł dzisio posprawowoł. Kedy mi posprawujesz te lice do prodiża? Już sam sōm trzi popsute.  

posprzedować (sie) – posprzedawać, sprzedać (pol.)   Możno wezna, a posprzedowōm wszystki te płyty z pieśniczkami. Bōł bych posprzedował te moji motorki, ale niy mōm ôd nich papiōrōw. Pōdź, posprzedowōmy trocha tych twojich starych ksiōnżek.  

pospuszczać (sie) – pospuszczać, spuścić (pol.) POL: (1) pospuszczać, wypuścić powietrze z kilku zbiorników, np. z kół samochodu; (2) pospuszczać, spuścić wodę z kilku pojemników, np. z wanny, zlewu, (3) pościnać więcej, niż jedno drzewo, kilka drzew: (4) pospuszczać na linie w dół towar, ludzi w windzie.   Idź na dōł a jo ci pospuszczōm […]

posruwać (sie) – pozrywać, zerwać (pol.) POL: pozrywać, zerwać więcej, niż jedną rzecz.   Musisz mi powiyszac te sznōry na prani,  bo mi ich posruwoł tym trachtorym, jak wōngel prziwiōz. Wejź, posruwej te stare ôgłoszynia z tej tabule, bo za chwila to wiater porwie, a zaś to bydzie furgać po całej wsi. Wejź drabina, a […]

postawić (sie) – postawić (pol.) POL: (1) postawić coś leżącego; (2) postawić  na stół, półkę, podłogę coś trzymanego w ręku; (3) postawić, zafundować komuś wódkę, piwo.   Postow ta flaszka, co sie niy wyleje z nij tyn ôcet. Postow te kible sam pod ściana, jo se ich potym poschraniōm. Pōdź mie pociś, bo mi auto […]

postoć – postać, stać chwilę (pol.)   Zōndź, ôdkludź ta dziołszka, bo tam już je cima na dworze, yno postōj tam chwila przi fōrtce, aż wlezie dudōm. Postojymy sam jeszcze chwila, a jak tyn autobus niy przijedzie, to weznymy taksōwka. Postoł żech chwila, bo żech czakoł aż kamrat pudzie z roboty, ale go niy było, […]

postować – powstawać, wstać, pozatrzymywać się, zatrzymać się (pol.) POL: (1) powstawać, wstać więcej ludzi z pozycji siedzącej, do pozycji stojącej; (2) pozatrzymywać się, zatrzymać się więcej istot, rzeczy z pozycji ruchomej, jazdy, chodu, biegu do pozycji nieruchomej.   Ôświyciyło się czerwiōne światło, tōż wszystki auta ôroz postowały przed krziżōwkōm. Kościelny zazwōniōł, tōż ludzie postowali […]

postraszyć – postraszyć (pol.)   Niy chodż w nocy bez kerchōw, bo cie tam co postraszy. Dziołcha ôtok bezmała coś postraszyło po cimoku, tōż terazki musza dziynnie chodzić pō nia na autobus.

postrzylać (sie) – postrzelać (pol.)   Niy dowej tymu dziecku tej flinty, bo jeszcze kerego postrzylo. Przidź kedy, to postrzylōmy se z luftbiksy do tarcze.