Archives

ôbczakować (sie) – wyczekiwać (pol.)   Kaj ty sie to zaś wybiyrosz? Ôbczakujōm już zaś tam kaj kawalery pod płotym? Ôbczakowała żech na ciebie, a dziwała żech sie za tobōm, ale cie niy było widać, tōż musiała żech iś, coby niy prziś za niyskoro. Co to za chłop tam tak yno ôbczakuje pod tym naszym […]

ôbejrzeć – zobaczyć, pooglądać (pol.)   Baba poszła na wiesiady, tōż byda mōg spokojnie ôbejrzeć mecz w telewizorze. Ôbejrzij, kery to tam prziszoł. Zostow mi sam te koło, jutro ôbejrza, co z nim je.  

ôberwać (sie) – oberwać, zerwać (pol.) POL: (1) oberwać, zerwać, np. owoce, warzywa z krzewów; (2) oberwać się z powodu zbyt dużego wysiłku, podniesienia zbyt dużego ciężaru.   Kaj to dźwigosz taki ciynżor, chcesz sie ôberwać? Niy dźwigej jōm, bo sie ôberwiesz. Kery mi ôberwoł wszystki te ôgōrki ze krzōw? Jutro ôberwia te wieprzōwki, a […]

ôbgadować – obmawiać, oczerniać (pol.) POL: obmawiać, oczerniać kogoś, mówić coś nieprzyjemnego, lub nieprawdziwego o kimś.   Jeszcze roz sam przikludzisz ta klachula, co nas tak ôbgodała, to jōm z chałupy wyciepna. Kogo zaś tam ôbgadujecie na boku?  

ôbgodać – obmówić, oczernić (pol.) POL: obmówić, oczernić kogoś, mówić cos nieprzyjemnego, lub nieprawdziwego o kimś, za jego plecami.   Inksi pijōm sztyjc, a tyn Zigus roz se popiōł a zarozki go cołko wieś ôbgodała. Jako to chodzisz w takich potarganych galotach po wsi, dyć cie ludzie ôbgodajōm. Niy ciyrpia tej Nowaczki, bo ôna bele […]

ôbgoreć – opalić się (pol.)   Dej pozōr, bo te bole z dołu ôbgorały, a mogōm sie złōmać. Ta szopa z wiyrchu cało ôbgorała, ale w pojstrzodku je praje niyruszōno. Te deski ôbgorały ôd trowy, co jōm keryś podpolōł.  

ôbić (sie) – obić (pol.)   Wezna, a ôbja papōm ta szopka, coby tam było trocha cieplij. Kery mi tak ôbiōł tyn kibel? Jo sama żech se ôbiyła tyn dekel, bo mie spolōł w pazura, a żech nim ciepła na flizy.  

ôbiecać – obiecać (pol.)   Ôbiecej mi, że przidziesz prosto ze szkoły dudōm. Moga ci ôbiecać, że sprōbuja coś z tym zrobić. Sprōbuj se spōmnieć, kaj żeś to wraziōł.  

ôbiecować – obiecywać (pol.)   Niy ôbiecuj tela ludziōm, kej niy poradzisz tego porobić. Piyrsze dzieciom obiecujesz, a potym niy chcesz z nimi iś. Ôbiecuja ci, że jutro pudymy na szpacyr do lasa.  

ôbiesić (sie) – powiesić (pol.)   Słyszoł żeś, bezmała jakiś gizd ôbiesiōł w lesie psa na strōmie. Dej pozōr, jak przelazujesz bez płot, co sie niy ôbiesisz na nim. Bezmała tyn Jorgyś sie ôbiesiōł ôżarty.