bulkać – bulgotać (pol.) SI: Woda bydzie hned wreć, bo już zaczyno bulkać. PL: Woda będzie się niedługo gotować, bo już zaczyn abulgotać. SI: W tej korbflaszy ci tam jakoś fest bulko. Dej pozōr, co ci sie tyn gyrglas niy wyprości. PL: W tym gąsiorze ci tam jakoś mocno bulgocze. Uważaj, żeby ci […]
Archives
butlować
butlować – hałasować, krzyczeć (pol.) SI: Kery to sam tak butluje, aże sie cołko chałupa trzynsie? PL: Kto to tutaj tak hałasuje, że aż cały dom się trzęsie? SI: Niy butlujcie tak, bo tata śpi. PL: Nie hałasujcie tak, bo tata śpi. SI: Padosz, że jo butluja, a wy chcieliście sam ôtok […]
być
być – być (pol.); sein (ger.); být (cze.); be (eng.) SI: Kejby niy ty, to bych bōł nadbōł z tōm robotōm dzisiej. PL: Gdyby nie ty, to bym nie zdążył z tą pracą dzisiaj. SI: Bydziecie siedzieć cicho, abo niy. PL: Będziecie siedzieć cicho, czy nie. SI: Bydź grzeczny! PL: Bądź grzeczny! […]
być rod
być rod – cieszyć się (pol.) SI: Hilda bydzie rada, jak na Gody przijadōm dudōm dzieci ze Anglije. PL: Hildegarda się ucieszy, kiedy na Boże Narodzenie przyjadą do domu dzieci z Anglii. SI: Ty byś bōł rod, jak byś mōg yno siedzieć, a dziwać sie na szport we telewizorze. PL: Ty byłbyś zadowolony, […]
być teschno
być teschno – tęsknić (pol.) SI: Było mi teschno za wami, tōż żech przijechoł. PL: Tęskniłem za wami, więc przyjechałem. SI: Jak ci bydzie teschno, to zazwōn. PL: Jeżeli będziesz tęsknił (-a) , to zadzwoń.
byndalować
byndalować – pedałować (pol.) POL: lokalnie „pyndalować” SI: Byndaluj, kej chcesz jechać. PL: Pedałuj, jeżeli chcesz jechać. SI: Tak wartko żech bōł byndalowaoł, aże mi keta sleciała. PL: Tak szybko pedałowałen, że mi łańcuch spadł. SI: Ty se siednij na rułka, a jo byda byndalowoł. PL: Ty usiądź sobie na rurkę, a […]
capnyć
capnyć – złapać niespodziewanie (pol.); lapit, chytnout (cze.) SI: Godałach ci, cobyś niy chodziōł ku tej rzyce, bo cie tam capnie jaki utopek. PL: Mówiłam ci, żebyś nie podchodził do tej rzeki, bo cię tam złapie jakiś utopek. SI: Bōł podeszoł po cichu, a capnōł kota za ôgōn. PL: Podszedł po cichu, a złapał […]
cechować
cechować – znaczyć (pol.); označovat (cze.) POL: oznaczyć, znakować, sygnować. SI: Ta waserwoga je cechowano, tōż niy prōbujcie sie jōm chytać. PL: Ta poziomica jest znaczona, więc nie prubujcie jej dotykać. SI: Ôd dzisiej byda cechowoł kożdo swoja rzecz. PL: Od dzisiaj będę znaczył każdą swoją rzecz. SI: Cechuj se swoji rzeczy. PL: […]