brakować – brakować (pol.) SI: Zaś ci sam brakuje knefla przi rynkowie we koszuli. Co ty robisz z tymi kneflami? PL: Znowu brakuje ci tutaj guzika przy rękawie w koszuli. Co ty rbisz z tymi guzikami? SI: Dała żech sie do porachowanio tych łyżek z byszteka, a brakuje dwōch łyżyczek a jednej widełki. […]
Archives
brojić
brojić – rozrabiać (pol.) SI: Jak bydziesz tak dalij brojōł, to Mikołaj prziniesie ci latoś same ôszkrabiny. PL: Jeżeli będziesz tak dalej rozrabiał, to Mikołaj przyniesie ci w tym roku same obierki. SI: Kery sam tak broji, że aże na drōdze was słyszeć? PL: Kto tutaj tak rozrabia, że aż na drodze was […]
brōnczeć
brōnczeć – gderać, zrzędzić (pol.); herumnörgeln (ger.); bručoun (cze.); grumble, nag (eng.) POL: narzekać na coś bez powodu, gderać po kimś. SI: Skōncz już brōnczeć, a chyć sie jakij roboty, bo tego już niy idzie słōchać. PL: Skończ już gderać, a zabierz się do jakiejś pracy, bo tego już nie można słuchać. SI: […]
brōnić
brōnić (sie) – bronić (pol.) SI: Jo ni niy brōnia iś na pōnć, yno niy płacz potym, że cie nogi bolōm. PL: Ja nie bronię ci iść na pielgrzymkę, tylko ni epłacz potem, że cię nogi bolą. SI: Piyrsze zaczynosz sie bić, a potym chcesz, żebych cie brōniōł. PL: Najpierw zaczynasz się bić, […]
brusić
brusić (sie) – ostrzyć (pol.) SI: Starzik byli już poszli kosa brusić, tōż trza iś za nimi ubiyrać. PL: Dziadek poszedł już ostrzyć kosę, więc trzeba iść za nim odbierać snopy. SI: Jo wczora tyn nōż brusiyła, tōż dej pozōr, bo je fest ôstry. PL: Ja wczoraj ten nóż ostrzyłam, więc uważaj, bo […]
brynzować
brynzować – hamować (pol.) SI: Brynzuj, bo wjedziesz do płota! PL: Hamuj, bo wjedziesz do płotu! SI: Zamias brynzować, to przicisła na gaz. PL: Zamiast hamować, to nacisnęła na gaz. SI: Pamiyntej, że w tym kole sie brynzuje rynkōm przi linksztandze, a niy byndalami. PL: Pamiętaj, że w tym rowerze hamuje się […]
brzinkać
brzinkać – stukać, uderzać w metal, szkło, strunę instrumentu (pol.) POL: stukać, uderzać w coś metalowego, szklango, strunę instrumentu, powodując charakterystyczny, dźwięczny odgłos. SI: Cōż to zaś tam tak brzinkosz tymi flaszkami, dyć ich potrzaskosz. PL: Cóż to tam znowu tak stukasz tymi butelkami, przecież je potłuczesz. SI: Niy brzinkej tak tymi krauzami, […]
brzinknyć
brzinknyć (sie) – brzdęknąć, zabrzdęczeć (pol.) POL: brzdęknąć, zabrzdęczeć, wydać charakterystyczny dźwięk przez metal, szkło, strunę instrumentu po uderzeniu w nie. SI: Coś brzinkło, a już my byli bez szyby we ôknie. PL: Coś brzdękło i już byliśmy bez szyby w oknie. SI: Dej pozōr, aż niy brzinkniesz tōm rułōm w ta […]
bulić
bulić (sie) – wywracać, przewracać, burzyć; rozbierać (pol.) POL: (1)wywracać, przewracać (coś, się); (2) burzyć, rozbierać budynek, płot. SI: Sobiki se postawiyli nowo chałupa, tōż ta staro majōm bezmała bulić. PL: Sobikowie zbudowali sobie nowy dom, więc ten stary mają podobno zburzyć. SI: Sam ôtok bulyli bagrami stare chałupy, bo bezmala mo tam […]