pokiwać

pokiwać – pomachać (pol.)   SI: Tyn chłop mi pokiwoł, tōż żech zarozki uciykła. PL: Ten mężczyzna mi pomachał, więc zaraz uciekłam.   SI: Pokiwej tymu autobusowi, możno stanie. PL: Pomachaj temu autobusowi, może się zatrzyma.   SI: Pokiwoł bych ji, ale mie je gańba. PL: Pomachałbym jej, ale się wstydzę.

Podej dalij…

poklackać

poklackać – poklaskać (pol.)   Poklackejcie mu, niech sie raduje. Poklackali my mu, bo taki piykny wierszyk pedzioł. Ludzie mu zaczli klackać, tōż musioł zaśpiywać jeszcze roz.

Podej dalij…

poklynkać

poklynkać – poklękać, uklęknąć więcej osób (pol.) POL: uklęknąć, więcej niż jedna osoba.   Poklynkali my, a zaczli my rzykać. Poklynkejcie, a porzykōmy za starki a za starzika.

Podej dalij…

pokopać

pokopać (sie) – porazić prądem (pol.) Dej pozōr, az cie niy pokopie tyn sztrōm. Wola wykryncić zicherōngi, jak by mie miało pokopać. Chyciōł żech sie kabla mokrōm rynkōm, tōż mie pokopało.  

Podej dalij…

pokorać

pokorać (sie) – pokarać (pol.)   Niy godej za dużo, co cie Pōnbōczek niy pokoro. Tak żeś skokoł, aż cie pokorało.

Podej dalij…

pokosztować

pokosztować – pokosztować, popróbować, posmakować (pol.) POL: pokosztować, popróbować, posmakować jedzenia.   Tela styknie, bo chca jeszcze inkszych maszketōw pokosztować. Pokosztuj po kōnsku kożdej zisty. Pokosztowała żech wszystkiego, a najlepsze je te ciasto z ajerkōniakym.  

Podej dalij…

pokozać

pokozać (sie) – pokazać, okazać, ukazać (pol.) POL: (1) pokazać coś komuś; (2) okazać, np. dokumenty; (3) okazać się; (4) ukazac się, np. słońce, tęcza     SI: Pōdź, ci pokoża, jako mosz te knefle prziszywać. PL: Chodź, pokażę ci, jak masz przyszywać te guziki   SI: Jo żech pokozała Zofijce, kaj żech tyn klucz […]

Podej dalij…

pokroć

pokroć (sie) – pokroić (pol.)   Jo żech ci sam pokroł ta bania, yno musisz jōm terazki uwarzyć. Pokryj mi sam na wartko ta cebula, yno niy płacz przi tymu. Siednij sam przi mie, a pokrejymy ta jarzina do szałotu.

Podej dalij…

pokrōnżać

pokrōnżać – poszatkować (pol.)   Musisz mi pōmōc pokrōnżać ta kapusta, bo jo sama niy dōm rady pokrōnżac tela głōwek. Jo pokōnżōm t akapusta i jōm przistawia na blacha, a ty jōm uwarzisz. Jako żeś to pokrōnżoł ta kapusta, dyć to mosz choćby ze szrōtownika.  

Podej dalij…

pokroty

pokroty – pokrojony (pol.)   SI: Mosz już pokrote te jarziny do szałotu? PL: Masz już pokrojone te warzywa do sałatki?   SI: Kup pokroty tyn chlyb. PL: Kup pokrojony ten chleb.   SI: Ta bania już je pokroto, yno musisz jōm uwarzić. PL: Ta dynia jest już pokrojona, tylko musisz ją ugotować.  

Podej dalij…