Archives

dziubnyć (sie) – dziubnąć (pol.) Kura mie była dziubła w noga, a mōm tako sino, choćby mie kery zbiōł. Dej pozōr, co cie tyn kokot niy dziubnie w palec.    

dziwać sie – patrzeć, przyglądać się, spoglądać (pol.)   Dziwej sie, co sie to tam stało? Jo ci sie tak dziwom dłōgszy czas, co to robisz. Idź po kraju, a jo sam byda stoła a byda sie za tobōm dziwać.  

dziwoczyć (sie) –  wariować, wydziwiać, popędzać (pol.) Niy dziwocz tak, bo co narobisz. Widzisz, tak żeś dziwoczōł, aż żeś palec urzōł a teraz robota bydzie stoła. Niy dziwoczcie tak, bo jutro tyż je dziyń, tōż idzie ta robota jutro skończyć.

dziynkować – dziękować (pol.)   Dziynkuja ci za to, żeś mi prziwiōz tyn towor ze sklepu, bo jo sie niy poradza ruszyć skuli tego chrōbska. Jeszcze mi bydziesz dziynkowoł za to, żech cie niy puściyła od tej roboty. Kedyś mi bydziesz dziynkowała za to, żech cie nauczyła warzić a szyć.  

dźwigać (sie) – podnosić (pol.)   Doczkej aż ci pōmoga, a niy dźwigej tego sōm. Padałach ci, że niy mosz jōm dźwigać. Na bezrok planujymy dźwigać chałupa. Na gōrze bydōm izby dlo siostry.  

dźwignyć (sie) – podnieść (pol.) Dźwignij yno noga, bo chca tyn tepich poprawić. Dźwignij mi tyn telewizor, bo chca pod nim kurz zetrzyć. Wczora żech tak ukełzła a żech sie była przewrōciyłą, że dzisiej niy poradza ani rynki dźwignyć.  

eknyć (sie) – pochylić, skrzywić (pol.) POL: pochylić się, skrzywić, przesunąć, odchylić się od pionu.   Chałupa nōm sie ekła skuli szkōd gōrniczych. Terazki moga naloć yno pōł talyrza zupy, coby sie niy wyloła. Ta linksztanga w kole mosz jakoś eknyto. Tyn ôbrozek krziwo wisi. Coś ci sie musiała ta dziura eknyć przi wiertaniu.  

erbnyć – odziedziczyć  (pol.); erben (ger.); zdědit (cze.); to inherit (eng.); zdediť (slk); zdźědźić (hsb); derbnuś (dsb); òdzedzëczëc (csb)   Skōnd mosz taki piykny plyjt? Erbła żech go po mojij ciotce. Tyś je sōm, tōż kedyś erbniesz ôdy mie te wszystki familijne albōmy, yno musisz ô to dbać. Erbnōł żech ta chałupa po mojich ôjcach. […]

erbować – dziedziczyć (pol.) Dzieci przeważnie erbujōm po ôjcach chałupy. Jo niy chca nic po was erbować, możecie se to sprzedać, bo jo wyjyżdżōm do rajchu.  

fachlować (sie)  – odsiewać wialnią ziarno od plew (pol.) Praje my skończyli młōcić, ale jeszcze trza to wszystko wyfachlować. Jo sam byda to fachlowoł, a ty bier już maszyna na wōzek a jedźcie młōcić do sōmsiada. Bele zdōnżymy wymłōcić, wyfachlować mogymy jutro, jak sie zećmiymy.