huśtać

huśtać (sie) – huśtać (pol.)   Huśtej sie sam na tej huśtaczce, yno niy spadnij. Jak starzik bōł mały, to my sie huśtali na takich huśtaczkach z powroza, abo lańcucha powieszōnego na strōmie.

Podej dalij…

iś – iść (pol.) POL: (1) poruszać się pieszo; kroczyć; (2) być możliwość.   SI: To idzie zrobić, yno trza mieć materyjo na to. PL: To można zrobić,  tylko trzeba mieć materiał na to.   SI: To tak niy idzie pedzieć: zrōb, yno trza sie spytać: za wiela? PL: To tak nie można powiedzieć: zrób, […]

Podej dalij…

jechać

jechać – jechać (pol.)   Na drugi tydziyń jadymy do miasta do tyjatru. Bōł żech ôtok jechoł na kole, aż dostoł żech pana, a żech go przicis nazod. Praje jechoł autobus, tōż zaroz przidzie tata z roboty.

Podej dalij…

jeś

jeś (sie) – jeść (pol.)   Jo nigdy niy jadła miynsa we piōntki. Downo niy jod żech brōutzupy, tōż musza se uwarzić. Jutro byda jod na ôbiod zupa z nudlami, kartofle, modro kapusta a rōlada  

Podej dalij…

jeździć

jeździć (sie) – jeździć (pol.)   Kedyś sie jeździyło do roboty na kole, a teraz kożdy mo auto. Jo niy poradza jeździć na szlyńcuchach. Piyknie jeździ sie tymi naszymi autobanami, yno czamu tak drogo?    

Podej dalij…

jscać

jscać – sikać, oddawać mocz (pol.)   Doczkej yno, wleza do krzokōw, bo mi sie chce jscać. Po piwie trza chodzić dużo jscać.  

Podej dalij…

kacnyć

kacnyć (sie)  – prześcignąć, wyprzedzić (pol.)   Ôni za chwila przijadōm, bo my jechali warciyj a my ich trocha kacli. Kacujymy sie? Ôbejrzymy, czy mie kacniesz, ku szynku a nazod. Dyć tyś mie kacnōł z tym jodłym.

Podej dalij…

kacować

kacować (sie) – ścigać, wyprzedzać (pol.)   Chytej sie roboty, bo jo żech bōł zaczōn godzina za tobōm, a już cie praje kacuja. Niy kacuj sie zy mnōm, bo cie i tak kacna, Noiy kacujcie sie na drōdze, bo jeszcze co narobicie.

Podej dalij…

kalić

kalić (sie) – chmurzyć; mącić (pol.) POL: (1) chmurzyć się; (2) mącić np. wodę.   SI: Niy rozciepuj tego siana, niy widzisz, jak tam sie kali. PL: Nie rozrzucaj tego siana, czy nie widzisz, jak tam się chmurzy.   SI: Wejź se paryzol, bo tam sie zaczyno kalić. PL: Weź sobie parasolkę, bo tam zaczyna […]

Podej dalij…

kamracić

kamracić (sie) – kolegować, przyjaźnić, kumplować (pol.)   SI: My sie ze Hyjdlōm kamracymy już ôd dziecka. PL: My z Jadzią przyjaźnimy się już od dzieciństwa.   SI: Z jednym kamratym ze wojska kamracymy sie do dzisia. PL: Z jednym kolegą z wojska przyjaźnimy się do dzisiaj.      

Podej dalij…