huśtać (sie) – huśtać (pol.) Huśtej sie sam na tej huśtaczce, yno niy spadnij. Jak starzik bōł mały, to my sie huśtali na takich huśtaczkach z powroza, abo lańcucha powieszōnego na strōmie.
Archives
iś
iś – iść (pol.) POL: (1) poruszać się pieszo; kroczyć; (2) być możliwość. SI: To idzie zrobić, yno trza mieć materyjo na to. PL: To można zrobić, tylko trzeba mieć materiał na to. SI: To tak niy idzie pedzieć: zrōb, yno trza sie spytać: za wiela? PL: To tak nie można powiedzieć: zrób, […]
kalić
kalić (sie) – chmurzyć; mącić (pol.) POL: (1) chmurzyć się; (2) mącić np. wodę. SI: Niy rozciepuj tego siana, niy widzisz, jak tam sie kali. PL: Nie rozrzucaj tego siana, czy nie widzisz, jak tam się chmurzy. SI: Wejź se paryzol, bo tam sie zaczyno kalić. PL: Weź sobie parasolkę, bo tam zaczyna […]
kamracić
kamracić (sie) – kolegować, przyjaźnić, kumplować (pol.) SI: My sie ze Hyjdlōm kamracymy już ôd dziecka. PL: My z Jadzią przyjaźnimy się już od dzieciństwa. SI: Z jednym kamratym ze wojska kamracymy sie do dzisia. PL: Z jednym kolegą z wojska przyjaźnimy się do dzisiaj.