Archives

kopnyć (sie) – kopnąć, razić (pol.) POL: (1) kopnąć nogą; (2) razić prądem.   Dej pozōr, co ci eta krowa niy kopnie. Chcioł żech wykryncić ta byrna, dyć mie kopło, tōż musioł żech iś wybić zicherōngi. Kaj tam pazury styrkosz, chcesz aż cie kopnie?

korać (sie) – karać (pol.)   Piyrwej złodzieja korali ôberżnyciym rynki. Tych gizdōw, co łōmiōm te ławki we parku majōm korać tak, ąż im się gupot odechce.

kōrblować (sie) – kręcić korbą, kluczem (pol.)   Niy ma sztrōmu, tōż woda ze studnie trza kōrblować ryncznie, klukōm. Ty kōrbluj tōm klukōm, a jo sprōbuja zapuścić tyn trachtōr. Przikōrbluj fest te szlyuncuchy do strzewikōw, co ci niy spadnōm. Dej pozōr, jak kōrblujesz tōm flajszmaszynōm, co kery niy wrazi tam palcōw.  

kormōncić (sie) – mieszać, zaburzyć (pol.)   Sam mosz kelnia, a nabier se kiszki, yno bier z wiyrchu a niy kormōnć jōm całej. Zaniyś ta kiszka do kōmōrki, yno niōm niy trzynś, co sie niy bydzie kormōncić.

kosztować (sie) – smakować, kosztować, doznawać (pol.) POL: (1) kosztować, mieć cenę; (2) smakować, próbować smak; (3) doznawać, doświadczać   Wiysz, wiela mie ta robota we szkole zdrowio kosztuje. Wiela kosztuje tyn kołoczek? Kosztuja ta zupa piōnty roz i już niy wiym, czy je słōno, abo kwaśno. Jo żech kosztowoł ta dorta, a była dobro. […]

kozać (sie) – kazać (pol.)   Bōł żech ci kozoł wczora pozamiatać plac, a zaś żeś mie niy usłōchnōł. Tato, rechtorka kozała Wōm prziś jutro zy mnōm do szkoły. A co żeś to zaś ty giździe napochoł? Jo mu byda kozała jutro prziś ci pōmōc tyn wōngel ściepować.

kraś – kraść (pol.)   Niy kradnij mi tego cukru, yno se wejź, a prziniyś tyż kedy swōj. Szczypek ze kwiotka trza ukraś, coby sie przijōn. Keryś mi sam, mi sie zdo, kradnie wōngel z pywnice, musza se prziwachować.  

kroć – kroić (pol.)   SI: Widzisz, że mōm tłōste rynce, bo kreja szpyrka. PL: Widzisz, że mam tłuste ręce, bo kroję słoninę.   SI: Terazki chlyb u piekarza idzie już kroty kupić. PL: Teraz chleb u piekarza można już krojony kupić.   SI: Jutro byda kroł bania na kōmpot. PL: Jutro będę kroił dynię […]

krōnżać (sie) – szatkować (pol.)   Mama ze starkōm krōnżajōm kapusta, a my z tatōm bydymy jōm jutro deptać a kisić we beczce. Krōnżej ta kapusta trocha drobniyj.  

kruszyć (sie) – kruszyć, rozdrabniać (pol.)   Niy krusz tōm zistōm, wejź se talyrzik. Pilyntōm trza kruszyć chlyb z pokrzywami.