pościć – pościć (pol.) POL: pościć, ograniczać, jedzenie, picie. We piōntki poszcza, tōż niy jym miynsa. Na piōntek se zrobia kiszka z kartoflami a byda pościōł.
Archives
pościepować
pościepować (sie) – pozrzucać (pol.) POL: pozrzucać, zrzucić coś, więcej niż jeden raz, lub więcej niż jedną rzecz. Dej pozōr, co da dziłcha niy pościepuje czego z tego stoła. Jako żeś to szoł, żeś pościepowoł wszystko z tego facha? Pościepuj reszta tego wōnglo z fōry, co niy bydziesz go traciōł po drōdze.
pościepowany
pościepowany – pozrzucany (pol.) SI: Co sie sam zaś wyrobiało, czamu te pierziny sōm pościepowane na delōwce? PL: Co się tutaj znowu wyrabiało, dlaczego te pierzyny są pozrzucane na podłodze? SI: Wisiały sam na dachu taki wielki ciōmpy z lodu, ale sōm już pościepowane. PL: Wisiały tutaj na dachu takie duże sople z […]
poseblykać
poseblykać (sie) – porozbierać, pozdejmować ubrania (pol.) Po co żeś sie bōł poseblykoł, dyć wiysz, że mōmy jechać do sklepu. Poseblykejcie sie na chwila, bo sam je ciepło i potym zmarzniecie na dworze. (cz: zmar-zniecie) Jak sie poseblykosz, to przidź mi pōmōc przi tymu ôbiedzie.
poseblykany
poseblykany – porozbierany, rozebrany (pol.) POL: rozebrana więcej, niż jedna osoba, lub więcej niż jedna część garderoby. SI: Niy lotejcie tacy poseblykani po dworze, bo bydziecie chorzi. PL: Nie biegajcie tacy porozbierani po podwórku, bo będziecie chorzy. SI: Zapōmnioł żech na noc psa spuścieć, ale już żech je poseblykany, tōż niy chce mi […]
posiedzieć
posiedzieć – posiedzieć (pol.) POL: posiedzieć; siedzieć dłuższą chwilę, zasiedzieć się. Fajnie by sie posiedziało, cōż kej rano trza iś do roboty. Były by my posiedziały dłōżyj na tej ławce, ale zaczło padać, tōż musiały my sie skryć pod dach. Dyć posiedźcie jeszcze, bo dzieci wōm w dōma niy płaczōm.
posioć
posioć (sie) – posiać (pol.) Jo sa musza latoś posioć marekwia w zegrōdce, coby potym niy lotać na torg co chwila. Posioli my ôtok pszynica, ale je tak sucho, tōż nic niy schodzi na razie. Posiejymy se sam trocha kwiotkōw kole tej lauby, coby bez lato sie sam szło kawy napić, a podziwać sie […]
posiodać
posiodać – posiadać, usiąść (pol.) POL: posiadać, usiąść, większa ilość ludzi. Słowo „posiodać” NIE oznacza „posiadać”, w sensie „mieć”! Posiodejcie ku tymu stołowi, co bydymy wiedzieć, wiela stołkōw jeszcze trza prziniyś. Ledwa my posiodali do autobusa, to szofer ruszōł. Dzieci posiodejcie, co sie niy poprzewracocie, jak tyn autobus zabrynzuje.
posipieć
posipieć – pokropić, posiąpić, pomżyć (pol.) POL: pikropić, posiąpić, pomżyć deszcz. Trocha posipiało a już je po deszczu. Mōgło by chocioż trocha posipieć, coby sie tak niy kurziło. Z tego deszcza niy bydzie, możno trocha posipi. Trocha posipiało, bele yno postraszyło.