Archives

poterować (sie) – posmołować (pol.) POL: posmołować, posmarować smołą dach, papę itp.   Latoś muszymy poterować tyn dach na chałupie, bo już por alot ta papa mo. Pōdź, poterujymy tyn dach na szopce, kej je tako piykno pogoda. Dej pozōr, bo żech niydowno poterowoł tyn dach na chlywie, tōż terazki niy idzie tam deptać.

potoplać (sie) – utaplać, pomoczyć (pol.)   Podwiń se rynkowy, co se ich niy potoplosz. Potoplej se chusteczka, wypucuj se tyn flek na galotach. Kaj żeś to tak potoploł te nogawice?  

potracić (sie) – pogubić (pol.) POL: (1) pogubić coś, (2) pogubić się w czymś, przepisach, dokumentach, (3) pogubić się gdzieś w terenie.   Niy potroć zaś tych rynkawiczkōw. Jo bych się bōł downo potraciōł w tych wszystkich papiōrach, ale baba tego wachuje. W tych waszych drōżkach a chodniczkach sie sam idzie rychtyk potracić.     […]

potracōny – pogubiony (pol.) POL: pogubiony, coś jest pogubione   SI: Te szruby sōm downo potracōne, tōż trza wziōnś inksze. PL: Te śruby są dawno pogubione, więc trzeba wziąć inne.   SI: Te knefle sōm potracōne, tōż trza inksze prziszyć sam. PL: Te guziki są pogubione, więc trzeba tutaj przyszyć inne.        

potrzaskać (sie) – potłuc (pol.) POL: (1) potłuc szkło, porcelanę itp.; (2) potłuc, poobijać ciało.   Dej pozōr, co mi tych talyrzi niy potrzaskosz przi myciu. Kery zas potrzaskoł ta kufka? Tak żech ukełznōł, a żech liznōł, żech se całe pleca potrzaskoł.

potrzimać – potrzymać (pol.)   Potrzimej mi sam yno ta deska, co mi sie niy cofnie. Dej, ci potrzimia tyn paryzoł, a zawiōnzej se ta sznōrka, co jōm niy przidepniesz, a sie niy przewrócisz.    

potrzyć (sie) – potrzeć (pol.)   Ôszkrobej te ôgōrki, a jo ich potrza, Jak ôszkrobiesz kartofle i ich potrzesz, to jo ci upiecza te placki. Potrzij ta marekwia na tarle. Potrzyła żeś już te kartofle?    

pouciekać – pouciekać (pol.) POL: pouciekać, uciec więcej niż jeden osobnik.   Kery zaś ôstawiōł ta fōrtka ôtwarto, że wszystki kury pouciekały na zegroda? Chałupa zgorała, ale ludzie zdōnżyli pouciekać, tōż żodnymu nic sie niy stało. Dej pozōr, co ci te prosiynta niy pouciekajōm przi ôdbywaniu.    

pouciepować (sie) – usypać, pozgarniać, uporządkować (pol.) POL: usypać, pozgarniać uporządkować np. pryzmę piasku.   Pōdź, pouciepujymy trocha tyn piosek, bo już je na pōł placu rozciepany. Trocha żech tyn piosek pouciepowoł, tōż go zaś zarozki niy rozciepejcie.    

pouciskać (sie) – poupychać (pol.)   Jako ty to chcesz pouciskać do tego kofra? Pouciskej te ksiōnżki, coby sam jeszcze ta jedna wrazić. Pouciskejcie te stołki, coby sam jszcze jedyn wloz.