Archives

powiesić (sie) – powiesić (pol.)   Jo umyja ci te ôkno, ale gardina musisz se powiesić sōm, bo jo bych sleciała z tej drabiny. Powieś ta lica sam na tym gwoździu. Sam na hoku możesz se powiesić tyn mantel. Pamiyntosz, że mosz powiesić fana na jutro?  

powiōnzać (sie) – powiązać, związać (pol.) POL: (1) powiązać kogoś, ręce, nogi; (2) związać coś ze sobą.   Muszymy powiynzać szłapy tymu baranowi, jak go bydymy strzigać, co niy bydzie nimi za fest kopoł. Wejż , a powiuōnz mi te rułki do kupy, co mi sie niy bydōm chciały rozlatować, jak ich poniesa. Chyciyli go, […]

powiyszać (sie) – powieszać (pol) POL: powieszać, powiesić więcej, niż jedną sztukę czegoś.   Sam na hoku możecie se powiyszać mantle. Kery sam bōł powiyszoł te szlajfki na tyn płot? Jo pomyja ôkna, a ty powiyszosz gardiny.  

powkludzać (sie) – powprowadzać, wprowadzić (pol.) POL: (1) powprowadzać, wprowadzić się więcej, niż jedna osoba do domu; (2) powprowadzać, wprowadzić więcej, niż jedno zwierzę np. po obory.   Idź, powkludzej te kozy do chlywa, niech niy moknōm, bo i tak niy chcōm żrać. Ludzie powkludzali sie już sam do nowych chałupōw na ôsiedlu, a niy […]

powlazować – powchodzić, wejść, pomieścić się (pol.) POL: (1) powchodzić, wejść więcej, niż jedna istota; (2) pomieścić się w jakimś pomieszczeniu, w jakiejś przestrzeni.   Doczkejcie, bo wszyscy tam niy powlazujymy naroz do tej izby, tōż niech jedni wylezōm, a potym my wlezymy. Ledwa my powlazowali do tego autobusa, to szofer ruszōł. Wiela ty mosz […]

powłōczyć – pobronować (pol.) POL: pobronować pole bronami   SI: Tata niech już na wartko włōczy, a my bydymy zarozki sioć, bo sie mroczy. PL: Tata niech już szybko  bronuje, a my będziemy zaraz siać, bo się chmurzy.   SI: Pole już je zôrane, yno trza go powłōczyć a idzie sioć. PL: Pole jest już […]

powōniać (sie) – powąchać (pol.)   Jo ci nic niy powōniōm, bo mōm ryma. Powōniej yno, na co to czuć?  

powozić (sie) – powozić (pol.)   Powoziōł bych cie na motorcyklu, ale niy mōm drugigo kasku. Dyć wroź jōm do wōzka, a jōm chwila powoź, to bydzie zarozki spała. Siodej do tego wōzka, to cie powoża.

powożyć (sie) – poważyć (pol.)   Powoż se, jaki te dzieci terazki muszōm te pukeltasze ciynżki nosić. Powoż te miechy, czy tam w kerym niy brakuje fōnta, co nas ludzie niy ôbgodajōm.    

powpadować – powpadać (pol.)   Cofnijcie sie trocha dalij ôd brzega, aż niy powpadujecie do rzyki. Zaś żeś tej studnie niy przikrōł a powpadowało tam pełno listkōw ze brzōzki. Musisz cofnyć tyn szranczek, bo mi tam powpadowały jakiś klamory.