Archives

ponadsuwać (sie) – ponadsypywać (pol.) POL: ponadsypywać, nadsypać większą ilość czegoś, lub więcej razy.   Chca sam kedyś porownać tyn plac a ponadsuwać te doliny, ale piyrsze musza chałupa skończyć. Bōł bych sam ponadsuwoł tyn plac, a porownoł, ale cołko woda leciała by do sōmsiada, a narobiōł bych haje. Bada sam pomału woziōł ziymia, aż […]

ponajmować (sie) – powynajmować (pol.)   Jak my sprzedali konia, tro przerobiyli my chlyw na garaże, aponajmowali my ich sōmsiadōm na auta. Na pyndzyji ponajmowoł żech sam pola ôd sōmsiadōw, a ôbrobiōm ich trachtorym.  

ponalywać (sie) – ponalewać (pol.) POL: ponalewać, nalać, napełnić więcej niż jeden pojemnik cieczą.   Wejź ponalywej już zupa, bo jo musza tych klusek wachować. Bezmałą jutro majōm woda zastawić, beztōż ponalywała żech do garcōw. Jo wōm ponalywōm kawy do szolek, ale musicie se jōm pocukrować.

ponasuwać (sie) – ponasypywać (pol.) POL: ponasypywać, nasypać większa ilość czegoś, napełnić większą ilość pojemników czymś sypkim.   Kej byś mi bōł posłoł wczora te miechy, to już bych ponasypołoł dō nich tego ôbiylo. Ponasuwej mi wōnglo do tych kibli, a jo pozanosza ich do pywnice. Ponasuwejcie se kawy wiela chcecie, a jo wōm zaleja […]

pōńś – pójść, odejść (pol.)   SI: Jeszcze roz bydziesz robiōł haja, to pōńda z chałupy. PL: Jeżeli jeszcze raz będziesz robił awanturę, to pójdę z domu.   SI: Poszoł żech do sōmsiada na mecz, bo baba chciała ôglōndać „Klan”. PL: Poszedłem do sąsiada na mecz, bo żona chciała oglądać „Klan”.   SI: Jak dzieci […]

ponytować (sie) – ponitować (pol.)   Ponytujesz mi tyn gornek, bo mi sie rozciyk? Starzik, to mieli rynka do wszystkigo: gornek ponytowali, koło sprawiyli.  

poôbgadować – poobmawiać (pol.) POL: poobmawiać, obmówić więcej, niż jedną osobę, lub więcej, niż jeden raz kogoś.   Ta Gruszczyczka zaś nas bezmała poôbgadowała po wsi, padała mi Hilda. Jak jōm kaj trefia, to ji dziepiyro nazdōm. Jako to chcesz iś we cwitrze do kościoła, dyć cie ludzie poôbgadujōm.

poôbijać (sie.) – poobijać (pol.)   Dej pozōr, bo mi tōm ryczkōm lodōwka poôbijosz. Nacos mu doł ta kelnia? Chcesz, żeby mi jōm poôbijoł. Idź piechty, bo na kole poôbijsz starce tyn zbōnek.    

poôblykać (sie) – poubierać (pol.)   Jo poôblykōm dzieci, a ty idź już naszykuj auto. Poôblykejcie sie ciepło, co niy zmarzniecie.     (cz: zmar-zniecie) Doczkej, yno sie poôblykōm a puda z tobōm.

poôblykany – poubierany, ubrany (pol.) POL: poubierany, dotyczy więcej niż jednej osoby, lub więcej, niż jednej części garderoby.   SI: Wyście jeszcze niy sōm poôblykani? Dyć już musicie wychodzić do szkoły. PL: Wy nie jesteście jeszcze poubierani? Przecież już musicie wychodzic do szkoły.   SI: Jo już mōm dzieci poôblykane, a tyś sie jeszcze sōm […]