ôdubać

ôdubać (sie) – odłubać, obrać, ołuskać (pol.) POL: (1) obrać skórkę pomarańczy, banana; (2) ołuskać orzechy z łupin; (3) obrać skorupę jajka; (4) odłubać pacem np. odstającą warstwę lakieru, strup zaschnięty na ranie, polewę na cieście.   SI: Uwarziła żech ci dwa jajca na śniodani, yno se ich musisz ôdubać. PL: Ugotowałam ci dwa jajka […]

Podej dalij…

ôdwijać

ôdwijać – rozwijać, odpakowywać (pol.)   Ty ôdwijej tyn kabel, a jo go byda wiyszoł na hokach. Ôdwijej tyn geszynk, bo chca widzieć, co ci te Dzieciōntko prziniōsło.    

Podej dalij…

ôdwinyć

ôdwinyć – odwinąć, rozpakować, rozwinąć (pol.)   Ôdwiń se nić z tej rōlady. Jo ci ôdwina kōnsek tego szpagata, a ty se go ustrzignij.  

Podej dalij…

ôdwiōnzać

ôdwiōnzać (sie) – odwiązać, rozwiązać, rozsupłać (pol.)   Ôdwiōnż se te sznōrki, yno ich niy pomatłej. Trzimej ta rułka, co niy spadnie, a jo ôdwiōnża tyn drōt. Poradzisz ôdwiōnzać tyn wynzeł?      

Podej dalij…

ôdwiōnzować

ôdwiōnzować (sie) – odwiązywać, rozwiązywać, rozsupływać (pol.)   Poradzisz ôdwiōnzować taki wynzły? Ôdwiōnzuj te miechy a wysuwej te ôbiyli. Jo dycko ôdwiōnzuja nici z rōlady.

Podej dalij…

ôdwiyź

ôdwiyź (sie) – odwieźć (pol.)   Jo cie ôdwieza, tōż niy musisz sie śpiychać na tyn cug. Frida mie ôdwiōzła, bezto je żech warciyj w dōma. Musisz te dzieci ôdwiyź, bo tam już je cima.  

Podej dalij…

ôdwozić

ôdwozić (sie) – odwozić (pol.)   Jo ôdwoża dzieci do szkoły rano,  a chłop ich potym ôdbiyro nazod. Jo dycko ôdwoziōł gości po gościnie, tōż latoś żech wypiōł dwa keliszki a mōm pokōj.  

Podej dalij…

ôdynkinać

ôdynkinać – odmykać kluczem (pol.) POL: odmykać kluczem zamek w drzwiach, kłódkę. Czytaj „ôdynkinać”,”ôdynkinōm”   Jo ida do sklepu, a wy sam bydźcie grzeczne, yno niy ôdynkinejcie żodnymu, bo jo mōm swój klucz, o se sama ôdynkna. Jo mōm swōj klucz, tōż dycko sama ôdynkinōm. Dycko tym kluczym ôdynkinōm, a dzisiej niy poradza. Tak, choćby […]

Podej dalij…

ôdynknyć

ôdynknyć – odemknąć kluczem (pol.) POL: odemknąć kluczem zamka w drzwiach, kłódki. Czytaj: „ôdynknyć”, „ôdynknij”.   Starziku, ôdynknijcie, to je jo, Frida. Jo mōm klucz, tōż ôdynkna, yno musza trefić do dziurki. Jo żech była ôdynkła, ale potym żech kajś ta kłodka ciepła a niy wiym kaj.    

Podej dalij…

ôdynknyty

ôdynknyty – odemknięty, otwarty  (pol.) POL: ôdynknyty – odemknięty kluczem, np. zamk drzwi, kłódka.   SI: Szopa już mosz ôdynknyto, tōż możesz brać, co tam potrzebujesz. PL: Szopę masz już odemkniętą, więc możesz brać, co tam potrzebujesz.   SI: Sōm już te dźwiyrze ôdynknyte, abo musza szukać kluczy po kapsach? PL: Są już te drzwi […]

Podej dalij…